Bang om te bevallen? Zo zet je angst om in vertrouwen.
Bang zijn om te bevallen is een van de meest normale dingen die er zijn, en tegelijkertijd eentje waar we, in onze “je moet sterk zijn”-bevalcultuur, liever niet over praten. Misschien ben jij er ook mee bezig en ben je daarom hier. Of je nou bang bent voor de pijn, voor het onbekende, of bang dat anderen beslissingen voor je nemen die jij eigenlijk niet wilt: het houdt je bezig. En dat gevoel van machteloosheid is trouwens ook een vorm van angst.
Deze vrouw beviel 7 uur later van haar zoon (onverwacht) thuis.
In de ruim 18 jaar dat ik als verloskundige werk, mocht ik meer dan 5000 vrouwen begeleiden in hun zwangerschap en de voorbereiding op de bevalling. En meer dan 1000 van hen heb ik ook zien bevallen. Dit mag je daarom van mij aannemen: die angst zegt niets over hoe je gaat bevallen. Maar… ga je niet aan de slag MET die angst dan kan deze wel bepalend zijn.
Met andere woorden > Die angst kan je op weg helpen naar een betere bevalling. In deze blog laat ik je zien waar bevalangst echt vandaan komt, en hoe je ’m stap voor stap omzet in vertrouwen. Spoiler alert: je hoeft niet te doen alsof je nergens bang voor bent ;)
Angst voelen voor de bevalling is normaal en eigenlijk best slim
Klinkt misschien gek, maar deze angst gaat je informatie brengen. Het zegt dat er iets groots staat te gebeuren waar je je nog niet helemaal klaar voor voelt. En dat betekent dus: er is werk aan de winkel. Het probleem is dus niet dat je bang bent.
Het probleem is dat je het weg probeert te stoppen omdat we geleerd hebben dat je een bevalling maar “moet ondergaan” en maar moet “hopen dat het goed komt”. Alsof je er zelf geen invloed op hebt. En juist dat gevoel van geen grip voedt de angst alleen maar meer.
Draai dat om,
en er staat je de mooiste dag van je leven te beleven.
De geboorte van je kind en van jouw als moeder.
Het helpt om te weten waar die bevalangst überhaupt vandaan komt
In al die jaren zag ik steeds dezelfde drie bronnen terugkomen:
Niet-weten. Je weet niet wat er in je lijf gebeurt, dus elk gevoel kan “fout” aanvoelen. Je weet niet wat je kunt doen om mee te bewegen, en je weet niet wat je zorgverlener doet en waarom. Onbekend = scary.
De verhalen van anderen. Iedereen heeft een mening en een horrorverhaal. En je hoofd onthoudt vooral de heftige.
Het idee dat je het alleen moet doen. Sterk zijn, tanden op elkaar, niet zeuren. Terwijl bevallen juist vraagt dat je je laat dragen.
Het goede nieuws?!
Aan alle drie kun je iets doen. En dat begint met een shift in hoe je ernaar kijkt.
Van angst naar vertrouwen begint met een actieve shift
Als je angst voelt, kan je het niet on-voelen door het niet te willen voelen. Jammer maar zo werkt het niet. Je kan wel wat anders doen. En dat wat je gaat doen gaat je vertrouwen geven. Vertrouwen is trouwens niet “nergens bang voor zijn”. Vertrouwen is voelen dat je het aankan, wat er ook gebeurt, omdat je snapt wat er met je lichaam gebeurt, je je keuzes kent en je niet alleen staat. Dat is een andere manier van kijken. Hieronder drie shifts waar je vandaag al mee kunt beginnen.
Shift 1: Van “ik moet het ondergaan” naar “ik heb invloed”
Er valt zoveel meer aan jou over te laten dan je denkt: je houding, je ademhaling, de gecreëerde birth-vibe, wie er in de kamer is, welke vragen je stelt, waar je ja en nee tegen zegt. Zodra je merkt dat je aan zoveel knoppen kunt draaien, verandert “het overkomt me” in “ik ben in charge”. En juist in dat gevoel van regie ontstaan ontspanning en daarmee vertrouwen.
Shift 2: Van “onbekend en scary” naar “ik snap wat mijn lijf doet”
Angst (de paniek vorm) en kennis kunnen niet goed naast elkaar bestaan. Wanneer de angst compleet overneemt, ben je letterlijk een beetje dom: paniek = reptielenbrein = IQ errug laag. Maar op het moment dat je o.a echt begrijpt wat het baringsproces inhoudt, waarom er een inwendig onderzoek wordt gedaan en wat jij kunt vragen wanneer er een medische indicatie ontstaat en een ingreep wordt voorgesteld, dan stopt je hoofd met alarm slaan. Je voelt regie, omdat je niet in de paniekmodus schiet. En schiet je er toch in, dan weet je partner wat die moet doen om je eruit te halen.
Shift 3: Van “tanden op elkaar en sterk zijn” naar “ik heb een team op wie kan leunen”
Bevallen doe je zelf, maar gedragen word je door je team: je partner (of doula, vriendin, moeder), je verloskundige en de tools die jullie samen hebben voorbereid. En ja, sterk zijn is zeker waardevol, alleen hoef je niet alles alleen te doen. Sterk zijn is ook vertrouwen en leunen op de mensen om je heen. Dat haalt een enorme last van je schouders. En vergeet vooral niet dat je baby ook onderdeel is van je team: die doet actief mee tijdens de bevalling. Door de spildraai en het vervormen van het hoofdje past hij of zij zich aan om door het baringskanaal te komen.
Een mini-oefening voor nu
Voel je de angst nu opkomen terwijl je dit leest? Probeer dit even. Adem rustig in door je neus (tel tot 4) en langer uit door je mond (tel tot 6 à 8). Herhaal het vijf keer. Zeg er in gedachten bij: “Mijn lijf weet wat het doet. Wij (beeld je in wie dat zijn) doen dit samen.” Merk je dat je schouders een stukje zakken? Dat is je zenuwstelsel dat van alarm naar veiligheid schakelt. Precies die schakelaar is de fysieke shift die je wilt maken.
Gratis Gids 5 Shifts van Angst naar vertrouwen
Wil je alle 5 shifts van Angst naar Vertrouwen maken?
Ik bundelde ze in een gratis gids: vijf concrete shifts die je nu al kunt maken, zodat je met meer rust en vertrouwen naar je bevalling toe leeft. Laat je e-mailadres achter , dan stuur ik ’m je direct toe.
En als je ready bent om 💯 toegewijd aan de slag te gaan met je voorbereiding nodig ik je van harte uit de OWN je bevalling cursus te volgen.
Wil je niet alleen je angst kalmeren, maar je compleet voorbereiden op de allerbeste versie van jouw bevalling: het hele proces snappen, je keuzes kennen en weten dat je in charge blijft, óók als het anders loopt? Dan heb ik daar mijn online OWN je bevalling cursus voor gemaakt.
